Miss you so much
28 มีนาคม 2548
ยิ่งอ่านไปรู้สึกว่าเหมือนเป็นตัวละครในการ์ตูนเลยอ่ะ .
ชอบเผลอคิดว่าตัวเองเป็น คิริยะ ทุกทีเลย
และเค้าก็เป็น คาริน 55555 ไม่รู้ทำไม
มีบางอย่างในการ์ตูนที่เหมือนกับเรื่องของเราเลยอ่ะ
(จิงเหรอเนี่ย
) เฮ้อ! ไม่รู้ว่าตอนนี้ตัวเองเป็นงัยบ้างน่ะ .
คงฝึกหนักน่าดูเลยอ่า ไม่รู้ว่าป่านนี้จาได้นอนหรือยังน้า ..
อดเป็นห่วงไม่ได้ๆๆๆๆๆๆ
วันนั้นที่ตัวเองโทรมาเค้าดีใจมากเลย .
ก็เลยถามตัวเองใหญ่เลย อ่าน่ะก็คนมันรักนี่นา6666+
แต่ว่าอยากเจอตัวเองเร็วๆจังที่จริงก็อีกไม่กี่วันอ่ะน่ะ..
แต่ว่าเจอกันในงานมันก็ต้องมีพิธีรีตองอะรัยมากมาย
ไม่ดูไม่เป็นส่วนตัวอ่าาาา อ่าน่ะก็ต้องวางตัวให้ดีอ่ะน่ะ..
เฮ้อ! แต่ก็ยังดี ..เค้าคิดถึงตัวเองจังงงงง
อยู่ภายใต้แสงดาว . ที่ส่องแพรวพราวนภา
อยู่ไกลแสนไกล หลับตาฝันใจยังจดจำ
เพราะเธอยังอยู่เคียงใจฉัน
เปรียบดังเช่นสายลม .
ที่ผ่านเพียงกระทบกายและใจหนาวสั่น
ห่างไกลยังรักอยู่
โปรดจงได้รู้ ว่าคิดถึง
ส่งผ่านมายังฟ้าไกลให้เธอเข้าใจ
แม้ตะวันจะลับลาไกลดับไป
นานเท่าไหร่ อยู่ในใจฉัน
ว่าความคิดถึงของใจ
หมู่ดาวมากมายร่วมเป็นพยานแห่งรัก
ข่มตาหลับแล้ว
ใจยังรุมเร้า
ว่าคิดถึงเธอ ..
คิดถึงเธอ .
posted @ 12:56:07 น. | 2 Comments
comment: 3 :